Ακούτε κι εσείς φωνές; Μέσα στη νύχτα, ή και τη μέρα, μεσ’ στο κεφάλι σας, μεσ’ στη σιγαλιά ή και όταν γίνεται χαμός; Ακούτε κι εσείς τα πράγματά σας, τα πράγματα γύρω σας, να σας μιλάνε;
Όχι;
Κι όμως, είτε το έχετε συνειδητοποιήσει, είτε όχι, τα πράγματα γύρω σας, τα πράγματα που έχετε στην ευθύνη σας, στο σπίτι σας, στο χώρο σας, σας μιλάνε – και συγκεκριμένα σας αναθέτουν δουλειές και σας φορτώνουν συναισθήματα.
Η ιδέα προέρχεται από το βιβλίο του Φούμιο Σασάκι, Goodbye, Things, ένα βιβλίο για τον μινιμαλισμό και για το να ζεις με λιγότερα. Σύμφωνα με τον Σασάκι, όλα τα πράγματα γύρω μας μάς στέλνουν μηνύματα: “καθάρισέ με”, “τακτοποίησέ με”, αλλά και “γιατί δεν με χρησιμοποιείς, τόσα λεφτά έδωσες”, “πότε θα ασχοληθείς μαζί μου” και άλλα πολλά. Και όσο περισσότερα είναι τα πράγματα γύρω μας, τόσο περισσότερα είναι και τα μηνύματα.
Κοιτάξτε γύρω σας – ή και σε ένα μόνο σημείο του σπιτιού σας: τι σας λένε τα αντικείμενα που είναι στο οπτικό σας πεδίο; τι σας ζητούν και για ποια πράγματα σας γκρινιάζουν; Και εσείς, πώς νιώθετε όταν τα ακούτε; Αν προσέξετε την αντίδρασή σας σε αυτό που τα πράγματα σας ζητούν, θα έχετε ένα εξαιρετικό κριτήριο για το επόμενο ξεκαθάρισμά σας – και εξαιρετικά αποτελέσματα επίσης!
Τα πράγματα ζητούν φροντίδα
Όλα τα πράγματα γύρω μας θέλουν φροντίδα: θέλουν καθάρισμα, τακτοποίηση, πλύσιμο, ίσως σίδερο, καμιά φορά απολύμανση, φύλαξη. Καμιά φορά θέλουν προστασία από τον ήλιο ή τη ζέστη του στεγνωτηρίου, ή από τα μαμούνια. Κάποια θέλουν συμπεριφορά με το γάντι: πλύσιμο στο χέρι, απαλό τρίψιμο, όχι σκληρά καθαριστικά. Κάποια θέλουν συντήρηση ξανά και ξανά (ή μια στο τόσο): βάψιμο, αέρισμα, τίναγμα, φόρτιση, καινούργιες μπαταρίες, λάδωμα, σέρβις. Όλα θέλουν το χώρο τους – χώρο που πληρώνετε είτε νοικιάζετε, είτε μένετε σε δικό σας σπίτι. Κάποια είναι ντίβες κανονικές: θέλουν ειδικά σαπούνια, μισάωρη φροντίδα μετά από κάθε χρήση και ειδική αποθήκευση, όπως εκείνο το μαλλιαρό παλτό που θέλει βούρτσισμα κάθε φορά που το φοράτε, μια θήκη από βαμβακερό σατέν για να μην τρίβεται με άλλα ρούχα στη ντουλάπα και κρεμάστρα από ξύλο κέδρου για να μη το λιγουρευτούν οι σκόροι. Κάποια κάθονται στην γωνιά τους ήσυχα και ζητούν ένα ξεσκόνισμα μια φορά το χρόνο (βιβλία, άλλος ένας λόγος που σας αγαπάμε!).
Είτε απαιτούν διαρκή φροντίδα είτε όχι, όλα τα πράγματα γύρω σας κάτι θέλουν από σας – και αυτό που θέλουν είναι χρόνος, κόπος και συχνά και χρήματα (πχ για υπηρεσίες ή προϊόντα καθαρισμού). Και είτε ικανοποιείτε κάθε τους επιθυμία είτε όχι, εσείς τους παρέχετε τουλάχιστον τα βασικά. Σκεφτείτε λοιπόν: θέλετε πραγματικά να το κάνετε αυτό; είναι η χρησιμότητα, απόλαυση, αξία, που σας προσφέρει ένα αντικείμενο, ρούχο, έπιπλο, διακοσμητικό, αρκετή για να του προσφέρετε πίσω την φροντίδα που ζητά; αν η απάντηση είναι όχι, τότε ξεφορτωθείτε το.
Σαφέστατα οι εργασίες φροντίδας πραγμάτων, ή αλλιώς το νοικοκυριό, δεν είναι μια δουλειά που οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν με χαρά – αν όμως συγκεντρωθείτε στα αντικείμενα αντί για τις δουλειές, θα δείτε ότι κάποια τα φροντίζετε με περισσότερη χαρά απ’ ότι άλλα: η φροντίδα του μαλλιαρού παλτό είναι για εσάς μια όμορφη τελετουργία στο τέλος κάθε βραδιάς που το φορέσατε. Απ την άλλη, όταν μαζεύετε τα χειμωνιάτικα, πάντα βαρυγκωμάτε όταν πρέπει να καθαρίσετε εκείνη τη βελούδινη κάπα που επίσης θέλει βούρτσισμα και που σας εκνευρίζει γιατί δεν διπλώνει σε καμία φυσιολογική διάσταση για να φυλαχτεί με τα υπόλοιπα. Μήπως λοιπόν πρέπει να ξεφορτωθείτε την κάπα; αφού δεν σας κάνει κέφι να τη φροντίσετε.
Τα πράγματα σας φορτώνουν αρνητικά συναισθήματα
Ίσως πιο εκνευριστικό και από αυτή την “αόρατη” λίστα εργασιών που σας φορτώνουν τα πράγματα, είναι οι ενοχές κι οι τύψεις που, αν τα ακούσετε προσεκτικά, μπορεί να δημιουργούν. Κουβέντες όπως “γιατί δεν με φροντίζεις”, “γιατί ξόδεψες τόσα πολλά για να με αποκτήσεις και τώρα δεν μου δίνεις σημασία”, “γιατί δεν με χρησιμοποιείς”, “πότε επιτέλους θα ασχοληθείς μαζί μου” και άλλες σχετικές, μπορεί να γίνουν το έναυσμα για συναισθήματα ενοχών ή τύψεων, αυτοκατηγορίας, απογοήτευσης ή και αυτολύπησης. Εκείνο το τζην που δεν σας κάνει πια; μπορεί να είναι μια υπενθύμιση για το ότι δεν είστε πια όσο νέα ήσασταν όταν το αγοράσατε και αυτό να σας στεναχωρεί. Εκείνα τα βιβλία (που δεν θέλουν ιδιαίτερη φροντίδα); σας γεμίζουν τύψεις γιατί τα έχετε αφήσει αδιάβαστα γιατί μπλέξατε με τη δουλειά και δεν προλαβαίνετε ούτε το σαμπουάν να διαβάσετε – και πάνε τώρα τρία χρόνια που δεν έχετε χαλαρώσει, που πάει η ζωή σας; Κι η βελούδινη κάπα που σας σπάει τα νεύρα η φροντίδα της σας θυμίζει ότι την είχατε αγοράσει πιστεύοντας ότι θα την φοράτε συνέχεια σε γκαλά και βραδιές στην όπερα, όμως δεν είστε ο τύπος που πάει στην όπερα γιατί λιγάκι βαριέστε τα μακρόσυρτα τραγούδια σε ξένες γλώσσες και αυτό σας κάνει λίγο να ντρέπεστε γιατί όλοι φαίνεται να απολαμβάνουν την όπερα (τιπ: όχι, δεν απολαμβάνουν όλοι την όπερα).
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι επιρρεπείς στα αρνητικά συναισθήματα που τους προκαλούν οι κουβέντες των πραγμάτων γύρω τους – και εάν είστε ένας από αυτούς που δεν επηρεάζονται έχετε τα συγχαρητήριά μας. Αν δεν είστε από αυτούς όμως, σκεφτείτε λιγάκι, καθώς κοιτάτε τα πράγματα σε αυτό το σημείο του σπιτιού σας που κοιτάζατε προηγουμένως: μήπως τα πράγματα εκεί σας δημιουργούν μια ταραχή, μια ενόχληση; τι σκέφτεστε ακριβώς; μήπως κάποιες εκκρεμότητες που θυμηθήκατε κοιτάζοντάς τα; μήπως κάποιες αποφάσεις που αναβάλετε για εβδομάδες, μήνες ή χρόνια; μήπως κάποια κακή ανάμνηση; Αν τα πράγματα γύρω σας σάς προκαλούν αρνητικά συναισθήματα, ξεφορτωθείτε τα! Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ζείτε σε ένα περιβάλλον όπου τα πράγματα γύρω σας (δικαίως ή αδίκως, δεν έχει σημασία) σάς κάνουν να νιώθετε άσχημα ΚΑΙ να πρέπει να τα φροντίσετε κι όλας (γιατί αργά ή γρήγορα θα χρειαστεί να τα φροντίσετε). Η διάθεσή σας είναι πιο σημαντική από τα πράγματα και αυτά είναι μόνο πράγματα. Ξεφορτωθείτε τα λοιπόν και αλαφρύνετε την ψυχή σας από τις ενοχές – και το κεφάλι σας από την αόρατη λίστα εργασιών!
Καλά ξεκαθαρίσματα!
Η Ντικλατερού 🙂
main image by Cristian Rojas via Pexels
Ντικλατερού 